Paradoks techniki biegu

Technika biegu to ciekawy temat, który budzi zainteresowanie środowisk biegowych. Budzi również wiele kontrowersji szczególnie przez pryzmat potrzeby oceny i zwracania uwagi na ten aspekt wśród biegaczy amatorskich.  Jedni uważają że to ważny element treningu biegowego ( w tym ja ) inni że amatorzy nie muszą sobie tym głowy zawracać bo biegają tylko dla siebie.

Chciałbym w tym teksie poruszyć kilka spraw związanych z techniką biegu i przybliżyć kilka faktów jak i własnych przemyśleń, związanych z kilkuletnią pracą z biegaczami i techniką biegu.

 


 

BIEGANIE CZYNNOŚĆ NATURALNA.

Technika  w sporcie wiąże się z nabyciem pewnych umiejętności ruchowych poprzez ich sukcesywne powtarzanie w treningu aż do momentu osiągnięcia ( bądź nie , w końcu nie każdy zostaje mistrzem) doskonałości . technika odbicia górnego w siatkówce czy potrójny toe loop w łyżwiarstwie to elementy techniczne , których adepci tych dyscyplin uczą się od zera aż do skutku. W tych przypadkach definicja techniki jest dość jednoznaczna. Z bieganiem jest inaczej, ponieważ  bieg jest naturalną formą lokomocji, która w naszym rozwoju osobniczym ( u zdrowej osoby) utrwala się ok 4 roku życia jako bardzo  normalna i naturalna forma stosowana szczególnie w czasie zabawy.  Biegania nie trzeba się uczyć ( szczególnie dzieciaki) . Żaden trener gdy zgłaszamy się do grupy biegowej nie zaczyna treningu od słów , wysuń prawa nogę  w przód, dołącz lewa rękę, odbij się z lewej nogi aż uzyskasz fazę lotu 😊.  Podstawowy fundament biegu mamy zakodowany na niskich poziomach naszego mózgowia i przychodzi ono naturalnie. Dlatego że bieganie jest naturalnym wzorcem ruchowym , inaczej będziemy podchodzić do techniki biegu niż do elementów technicznych innych dyscyplin sportowych. Naturalność biegania sprawia że praca z techniką jest paradoksalnie  łatwa i trudna zarazem  . Łatwa ponieważ mamy już naturalny fundament w postaci skoordynowanej naprzemienności ruchu. Trudna, bo nie uczymy się od zera i kiedy nasze naturalne oprogramowanie na jakimś poziomie rozwoju złapało „wirusa”  pozostawiającego nieprawidłowy nawyk – trudno go wyplenić

Nie tylko do przodu ale i na boki....

Biegamy do przodu , więc nasza energia powinna być w tę stronę ukierunkowana.  Wszelkie wychylenia do boku są więc z punktu widzenia ergonomii biegu zbyteczną utrata energii w kierunku nie związanym z biegiem. Zwykle podczas biegu wychylenia boczne związane są z ograniczeniami ruchomości w biodrach i kręgosłupie piersiowym, przy prawidłowym ruchu tych dwóch elementów zamiast ruchu odchylenia bocznego występuje ruch przeciwnej rotacji klatki piersiowej w stosunku do miednicy. Kiedy klatka skręca się w jedną stronę  , miednica skręca się w przeciwną – bilans energetyczny wychodzi na zero. U niektórych biegaczy ruchy rotacyjne są bardzo wyeksponowane ale nadal bez strat dla ergonomii biegu, np. u reprezentanki Polski w biegu na 1500 Sofii Ennaoi.

Nasze kilkuletnie obserwacje w trakcie analizowania biegaczy wykazały, że jednym z wielu czynników biomechanicznych w występowaniu problemów bólowych u biegaczy jest zaburzenie stabilizacji miednicy w płaszczyźnie czołowej. 

 Płaszczyzna czołowa to w skrócie widok biegacza z przodu. Na ilustracji przedstawiamy zaburzenie stabilizacji miednicy czyli jej nadmierne pochylanie na boki. Prowadzi to do kompensacyjnych ruchów tułowia. Biegacz pochyla się na boki. Noga podporowa jak  gdyby się zapada, kolano ucieka do środka a stopa w nadpronacje. ( tu od razu zwrócę uwagę że osłabienie biodra wpływa na ustawienie stopy. Pamiętajcie o tym gdy przy doborze butów jedynym kryterium będzie ocena samej stopy). Takie ustawienie ciała może powodować wiele dolegliwości. A kluczem w ich zlikwidowaniu będzie odpowiednie aktywowanie mięśni pośladkowych. Potwierdzeniem naszych obserwacji jest badanie naukowe ( dokładnie metaanaliza)przeprowadzone przez badaczy z University of Queensland w Australii. Metaanaliza czyli zebranie wyników z kilku badań spełniających kryteria oceny, oceniała wpływ aktywacji mięśni pośladkowych średnich za pomocą badania elektromiografii. Wyniki metaanalizy wykazały że u osób z zaburzoną aktywacją tego mięśnia istnieje ryzyko wystąpienia konfliktu rzepkowo-udowego, czyli bólu kolana. Wykazały również na ryzyko wystąpienia zapalenia Achillesa. 


Uniwersalnych rad nie będzie...

Na ciało biegacza oddziałują siły fizyczne, w tym grawitacja. Odpowiednie dopasowanie sposobu biegu do tychże sił, zapewnia minimalizowanie strat energetycznych. Poprawa techniki biegu to poprawa ergonomii, a poprawa ergonomii to lepszy wynik.  Analiza techniki biegu jaką stosujemy ocenia poszczególne fazy biegu , mając na uwadze parametry indywidualne biegacza tj. budowę kostną, wiek, masę ciała itp. Kluczowa rolę odgrywają obiektywne ( mierzalne) elementy biomechaniczne, ale również subiektywna obserwacja własna( związana z zawodem fizjoterapeuty). 

 

Jeśli spodobał Ci się nasz wpis, nie zapomnij udostępnic go swoim znajomym. Jeśli chcesz zdobyć nowe umiejętności i wiedzę związaną z tym wpisem, skorzystaj z analizy techniki biegu 

therunnerproject.pl/aktualnosci/oferta

 

 

 

 

 

 

Źródła:

(Journal of Electromiography and kinesiology , 2016 Oct;30:98-110

Running related gluteus medius function in health and injury: A systematic review with meta-analysis.